Για χιλιάδες χρόνια, η Ποσειδωνία επιτελεί αθόρυβα έναν καθοριστικό ρόλο για τη Μεσόγειο.

Σήμερα όμως, οι ανθρώπινες παρεμβάσεις υποβαθμίζουν τους λειμώνες της. Οι ανεξέλεγκτες επεμβάσεις στην παράκτια ζώνη, η κατασκευή μαρινών και λιμανιών σε περιοχές όπου δεν θα έπρεπε να γίνεται καμία παρέμβαση, οι απορρίψεις άλμης από μονάδες αφαλάτωσης, οι απορροές λυμάτων από παράκτιες αναπτύξεις και η ανεξέλεγκτη αγκυροβόληση ασκούν ολοένα και μεγαλύτερη πίεση σε ένα οικοσύστημα που χρειάστηκε χιλιάδες χρόνια για να διαμορφωθεί, αλλά πολύ λιγότερο για να υποβαθμιστεί.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, τα φύλλα που ξεβράζονται στις παραλίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως σκουπίδια. Τα απομακρύνουμε, στερώντας από τις ακτές τη φυσική τους προστασία απέναντι στη διάβρωση, από τα παράκτια οικοσυστήματα πολύτιμη τροφή και επιβαρύνοντας τους φορολογούμενους με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο.Η Ποσειδωνία δεν είναι ανεξάντλητη. Και η προστασία της δεν είναι επιλογή. Είναι προϋπόθεση για μια υγιή Μεσόγειο.