Γράφει η Δρ. Ξένια Ι. Λοϊζίδου | Μηχανικός Περιβάλλοντος, Πρόεδρος του ΔΣ της ΑΚΤΗς
Ιστορικά ρεκόρ βροχοπτώσεων μετά από 109 χρόνια έφερε στην Κύπρο η κακοκαιρία Byron. Καταιγίδες συνοδευόμενες από χαλάζι και ισχυρούς ανέμους, τοπικές πλημμύρες στα αστικά δίκτυα, μέχρι και κλειστοί δρόμοι και σχολεία στην τουρκοκυπριακή κοινότητα.
Και ενώ οι βροχοπτώσεις φάνταζαν σωτήριες, οι ταμιεύτηρες νερού παραμένουν σε αποκαρδιωτικά χαμηλά επίπεδα, με την εισορή στα φράγματα να βρίσκεται στο 9-10% , πολύ χαμηλότερα από το 25% της αντίστοιχης περσινής περιόδου.
Η φαινομενική αυτή αντίφαση έχει σαφή εξήγηση: Δεν έχουμε ανομβρία, έχουμε λειψυδρία.
Η λειψυδρία δεν είναι απλώς η απουσία βροχής, αλλά η ανικανότητα του συστήματος να αποθηκεύσει, να διαχειριστεί και να αξιοποιήσει τα αποθέματα νερού. Είναι η αδυναμία μας να προσαρμοστούμε στα νέα χωρικά και χρονικά μοτίβα των βροχοπτώσεων που επιβάλλει η κλιματική αλλαγή.
Πολιτικές που δεν εκσυγχρονίστηκαν
Από το 2000, το Τμήμα Υδάτων έλεγε ότι η υδατική πολιτική της Κύπρου θα απεξαρτηθεί από τη βροχόπτωση. Είκοσι πέντε χρόνια μετά, η απεξάρτηση δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα:
•Αφαλατώσεις που βασίζονται σε συμβατικά καύσιμα, σε μια εποχή που η ενεργειακή μετάβαση θα έπρεπε να είναι αυτονόητη.
•Φράγματα που δεν συνδέθηκαν ποτέ με το αρδευτικό δίκτυο.
•Εξαγνισμένα ύδατα από σταθμούς επεξεργασίας λυμάτων (π.χ. Μια Μηλία, Τερσεφάνου), που, αντί να αξιοποιηθούν, καταλήγουν άδοξα στη θάλασσα.
•Διαρροές στις σωλήνες της υδροδότησης που φτάνουν έως και το 64%.
Όσο η κλιματική αλλαγή μετασχηματίζει τον υδρολογικό μας κύκλο και εμείς επιμένουμε στις ίδιες μονολιθικές λογικές, η κατάληξη δεν μπορεί να είναι άλλη από επαναλαμβανόμενες κρίσεις: επισιτιστική ανασφάλεια, πίεση στη γεωργία και όλο και πιο πύρινα καλοκαίρια.
Όχι επειδή δεν έβρεξε πολύ.
Αλλά επειδή δεν προσαρμοστήκαμε.
Διαβάστε περισσότερα για σχετικές δραστηριότητες
